تاريخ : ۱۳۸٩/۱٢/٩ | ٩:۱٠ ‎ب.ظ | نويسنده : صدیقه

امام و دنیای دنیا پرستان

ای دنیا! از من دور شو، به خدا سوگند اگر شخصی دیدنی بودی حدود خدا را بر تو جاری می کردم به جهت بندگانی که آنها را با آرزوهایت فریب دادی، و ملت هایی که آنها را به هلاکت افکندی، و قدرتمندانی که آنها را تسلیم نابودی کردی. از برابر دیدگانم دور شو، به خدا سوگند چنان نفس خود را به ریاضت وا دارم که به یک قرص نان هرگاه بیابم شاد شوم و به نمک به جای نان خورش قناعت کنم، آیا سزاوار است که چرندگان فراوان بخورند و راحت بخوابند و گله گوسفندان پس از چرا کردن به آغل باز گردند و علی نیز همانند آنان از زاد و توشه ی خود بخورد و استراحت کند؟ چشمش روشن باد! که پس از سالیان دراز چهارپایان رها شده و گوسفندان را الگو قرار دهد!!!!

(نهج البلاغه، نامه 45)


برچسب‌ها: