نامه ی زیبای امام علی (ع) به امام حسن(ع)

انسان و حوادث روزگار

از پدری فانی، اعتراف دارنده به گذشت زمان، زندگی را پشت سر نهاده که در سپری شدن دنیا چاره ای ندارد. مذمت کننده ی دنیا، مسکن گزیده در جایگاه گذشتگان، و کوچ کننده ی فردا، به فرزندی امیدوارند که از او چیزی به دست نمی آید، رونده ی راهی که به نیستی ختم می شود، در دنیا هدف بیماری ها، در گرو روزگار، گرفتار دنیا، سودا کننده ی دنیای فریبکار، وام دار نابودی ها، اسیر مرگ، هم سوگند رنج ها، هم نشین اندوه ها، آماج بلاها، به خاک در افتاده ی خواهش ها، و جانشین گذشتگان است.

پس از ستایش پروردگار، همانا گذشت عمر و چیرگی روزگار، و روی آوردن آخرت مرا از یاد غیر خودم باز داشته و تمام توجه مرا به آخرت کشانده است و مرا به حقیقتی رساند که دروغی در آن راه ندارد.

و تو را دیدم که پاره ی تن من، بلکه همه ی جان منی، آن گونه که اگر آسیبی تو را رسد به من رسیده است، و اگر مرگ به سراغ تو آید، زندگی مرا گرفته است، پس کار تو را کار خود شمردم و نامه ای به تو نوشتم تا تو را در سختی های زندگی رهنمون باشد، حال من زنده باشم یا نباشم.

(نهج البلاغه، نامه 31)

/ 1 نظر / 9 بازدید
امیر حسین

سلام خانم کریم زاده وبلاگتو از طریق وبلاگ یه هموطن پیدا کردم خوشحالم که هنوز ارزشها نمردند وکسایی هستند که ارزشهارو نشر بدند امیدوارم این روند بین مردم ما ا دامه پیدا کنه در ضمن من شمارو لینک میکنم با نام ریحانه راضی باش با احترام خانه بدوشی از تبار غربت[گل][گل][گل][گل]